اطلاعاتی کلی و جامع در مورد دبی

  • اطلاعات مفید دبی

    امارات متحده عربی در قسمت شرقی شبه جزیره عربستان واقع است. با عربستان سعودی و مسلمان نشین عمان هم مرز است و خط ساحلی با دریای عمان و خلیج فارس دارد. کشور از هفت امیرنشین تشکیل شده است. ابوظبی، عجمان دوبی، فجیر، رأس الخیمه، شارجه و امالقوین.

    ابوظبی بزرگترین امیرنشین است و بیش از ۸۰ درصد کشور را به خود اختصاص داده است. امیرنشین دوبی با مساحت ۳۸۸۵ کیلومتر مربع دومین امیرنشین است. ساحل آن با ساحل مرجانی و بیش از ۲۰۰ جزیره می باشد که بیشتر آنها غیرمسکونی هستند. درون کشور به وسیله سبخا (سطوح نمکی) می باشند. (حجر، معنی عربی صخره است) با قرار گرفتن در مجاورت خلیج عمان در میان کشور تشکیل یک ستون فقرات می دهند که از مؤسسه ام پنینسولا در شمال، از طریق شرق امارات متحده و تا عمان می باشد. بالاترین نقطه جبل عبید با ارتفاع ۱۵۶۷ متر است. ربع الخالی یاربع تهی بخش بزرگی از جنوب کشور را اشغال می کند. به طور مشترک بین امارات، عربستان، عمان و یمن بزرگترین صحرای جهان قرار دارد که مساحتی حدود فرانسه، بلژیک و هلند پوشانده است. ربع الخالی شامل صحرای خشک و سرد، صخرههای نمکی، واحدهای پراکنده و تلماسههای دیدنی که به ارتفاع بیش از ۳۰۰متر میرسند. گرچه امیرنشین دبی به دلیل شهر مدرن و توسعه سریعش شناخته شده است ولی بازدید گنندگان چشم اندازهای زیبایی از صحرا و کوهستان را نیز خواهند یافت.
    تاریخچه

    خلیج فارس مقر مهم تجاری است که به سلسله سومر در ۳هزار سال پیش از میلاد باز میگردد. سومر در مساحتی بین رودهای دجله و فرات در عراق کنونی واقع شده بود که این باور وجود دارد محل پیدایش تمدن نوین است. این سلسله عظیم مرکز بود ولی در نقاط تجاری در سراسر خلیج فارس و احتمالا دورتر از آن کنترل نداشته است. دیره/ دوبی یکی از آن مناطق کلیدی بوده لنگرگاهی امن قبل از ورود به تنگه هرمز و دریای آزاد بوده است.

    پیشرفت اسلام

    وجود توسعه دوبی به واسطه نزدیکی با ورود و توسعه اسلام در منطقه خاورمیانه داشته است. اسلام در روزگار نو در قرن هفتم بعد از میلاد در عربستان سعودی با انقلابات قرآن که توسط حضرت محمد (ص) دریافت می شد آغاز شد. فتوحات نظامی خاورمیانه و شمال آفریقا، امپراتوری عرب را وادار ساخت تعالیم اسلام را از مکه و مدینه به قبایل بدوی محلی منتشر کند. پس از اینکه امپراتوری عربی به ترک ها، مغول ها، عثمانی ها رسید هر یک نشانه خود را بر فرهنگ محلی به جا گذاشت و همگی از اسلام دفاع کردند.

    ایالات تروشال (نام قبلی امارات)

    پس از سقوط امپراتوری اسلامی، دو کشور بریتانیا و پرتغال به منطقه علاقه مند شدند که به واسطه موقعیت استراتژیک آن در بین هند و اروپا و به دلیل فرصت کنترل فعالیت های دزدان اروپایی بود که «دزدان دریایی ساحلی» نامیده شدند. در سال ۱۸۲۰ بریتانیا دزدان دریایی را شکست داد و یک معاهده کلی میان رهبران محلی انجام شد و دزدی دریایی را تقبیح نمودند. سالیان بعد شاهد تعدادی از آتش بس های دریایی با دوبی و سایر امارات بود که حفاظت بریتانیا در سال ؟؟۱۹۸۲؟ پذیرفتند. در اروپا این ناحیه به عنوان ساحل آتش بس (یا ایالات آتش بس) نامیده می شد که این نام تا عزیمت بریتانیا در ۱۹۷۱ باقی ماند.

    رشد تجاری

    در اواخر دهه 1800 شیخ مکتوم بن حاشر آل مکتوم فرمانداری دوبی امتیازات مالیاتی را به تجار خارجی اعطا نمود که بسیاری از ایران و شارجه به دوبی تغییر موضع دادند. تا ۱۹۰۳ یک خط کشتیرانی بریتانیا استفاده از دوبی بعنوان بندر اصلی فراخوان در منطقه را ترغیب نمود و به تجارت ارتباط مستقیم با هند شرقی و سایر بنادر مهم تجاری منطقه را اعطا کرد. اهمیت دوبی به عنوان یک قطب تجاری توسط شیخ رشید ابن سعید المکتوم ارتقای بیشتری یافت که پدر امیر فعلی دوبی بود که یک لایروبی شود. بنابراین امکان دسترسی شناورهای بزرگ تر را فراهم ساخت. در دبی واردات و صادرات مجدد کالا تخصصی شد که عمدتا صادرات طلا به هندوستان و تجارت اساسی پیشرفت ارزشمند این امیرنشین گردید.

    استقلال

    و در سال ۱۹۶۸ بریتانیا عقب نشینی خود را از منطقه اعلام کرد و مبادرت به ایجاد یک دولت شامل بحرین، قطر و ساحل آتش بس نمودند. شیوخ حاکم به خصوص شیوخ دوبی و ابوظبی تشخیص دادند که به وسیله اتحاد نیروها در منطقه خاورمیانه قوی تر خواهند شد. هنگامی که قطر و بحرین تصمیم به استقلال گرفتند مذاکرات افول کرد. با این حال ایالت تروشال به تشکیل یک ائتلاف متحد ماند و در سال ۱۹۷۱ فدراسیون امارات متحده عربی متولد شد.
    تشکیل امارات متحده عربی دولت جدید از امارات ابوظبی، دوبی، عجمان، فجیره، شارجه، ام الکوین و در 1962 رأس الخیمه تشکیل شده بود. ( ۳ امیرنشین با نام شهر اصلی آن نامگذاری شد) تحت این توافق  امیرنشین تا حدی خودمختاری خود را حفظ می کرد که ابوظبی و دوبی بیشترین توان اولیه را به فدراسیون اعطا کردند. رهبران فدراسیون جدید امیر ابوظبی را انتخاب کردند که رئیس آن باشد. عالیجناب زاید بن سلطان آل نهیان که موقعیت او تا دوم نوامبر سال ۲۰۰۴ باقی بود. فرزند ارشد او عالیجناب شیخ خلیفه ابن زائد آل نهیان جهت ریاست انتخاب شد. علی رغم اتحاد هفت امیرنشین مناقشات مرزی موجب مسائل اندکی شد. در سال ۱۹۷۶ در پایان اولین دوره ریاست جمهوری شیخ زاید تهدید کرد که اگر سایر امیران حدود مرزی را رعایت نکند، استفاء دهد. این تهدید راهی مؤثر جهت تضمین اتحادبود. با وجود این میزان استقلال هر امیرنشین مرکزی کاملاً تعیین شد.

    اکتشاف نفت

    تشکیل امارات متحده عربی پس از کشف منابع عظیم نفتی در ابوظبی در سال ۱۹۵۸ بود. (ابوظبی ۱۰ درصد منابع نفتی شناخته شده جهان را داراست) این اکتشاف به طور شگرفی امارات را متحول کرد. در سال ۱۹۶۶ که اکنون مرکز تجاری نسبتا ثروتمندی است، نیز نفت اکتشاف نمود.

    حاکم آن زمان دوبی، شیخ رشید بن سعید آل مکتوم تضمین نمود که منابع نفتی امارات جهت توسعه زیرساخت اقتصادی و اجتماعی صرف شوند که اساس جامعه مدرن فعلی است. کار او از طریق حکومت پسرش و قائم مقام شیخ مکتوم بن رشید آل مکتوم و به وسیله حاکم فعلی شیخ محمدبن رشید آل مکتوم ادامه یافت.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *